10359163_10204090499571997_8989339134074633387_nO pasado sábado foi un día moi especial: casaron dúas persoas marabillosas, dous grandes amigos e tamén compañeiros de fatigas e aventuras ás que uniu este mundo tolo de proxectos, precipitacións, días sen horarios … E entre pedidos, planos e orzamentos convertéronse no mellor equipo.

O pasado sábado unha parte moi importante das nosas vidas, unha persoa á que en grande medida debemos que Trevisani sexa o que é, estaba preciosa, radiante e máis feliz que nunca. E nos estabamos alí para compartir e gozar desa felicidade. E alegrámonos con e por eles.

E o Pazo de Adrán foi testemuña dun fantástico encontro con moitos amigos, persoas coas que temos traballado man a man e coas  que tamén compartimos moitas horas, ilusións, presas e risas. Persoas que aínda que tomaron rumbos distintos, forman parte da intrahistoria de Trevisani para sempre e que deixaron o seu poso no noso presente; desde aquela primeira oficina en Xeneral Pardiñas, ou no Pombal, naqueles tempos no tan remotos nos que empezamos a facer posible o imposible.

O pasado sábado non foi o día D; foi o día A e R. E foi perfecto. ¡Querémosvos!10359163_10204090499571997_8989339134074633387_nEl pasado sábado fue un día muy especial: se casaban dos personas maravillosas, dos grandes amigos y también compañeros de fatigas y aventuras a las que unió este mundo loco de proyectos, precipitaciones, días sin horarios… Y entre pedidos, planos y presupuestos se convirtieron en el mejor equipo.

El pasado sábado una parte muy importante de nuestras vidas, una persona a la que en gran medida debemos que Trevisani sea lo que es, estaba preciosa, radiante y más feliz que nunca. Y nosotros estábamos allí para compartir y disfrutar de esa felicidad. Y nos alegramos con y por ellos.

Y el Pazo de Adrán fue testigo de un fantástico encuentro con muchos amigos, personas con las que hemos trabajado mano a mano y con las que también compartimos muchas horas, ilusiones, prisas y risas. Personas que aunque tomaron rumbos muy distintos, forman parte de la intrahistoria de Trevisani para siempre y que han dejado su poso en nuestro presente; desde aquella nuestra primera oficina en General Pardiñas, o en el Pombal, en aquellos tiempos no tan lejanos en los que empezamos a hacer posible lo imposible.

El pasado sábado no fue el día D; fue el día A y R. Y fue perfecto. ¡Os queremos!